بشتاب به سوی آنچه هستی

زیاد آدم فراموش کاری نیستم ولی معمولا احساسی که داشتم یادم می ره

و این در مورد آدمهایی که از زندگیم حذفشون کردم هستش که یادم می ره که چرا حذف کردم در واقع چراش که نه، حسش یادم می ره

بعد که دوباره می رم سمتشون

یادم می افته که آهان علتش چی بود

چون دقیقا همون آدمن و تغییری نکردن و نمیشه دیگه

از طرفی روحیه ی عفو کننده ای دارم و جز جواد تقریبا فکر کنم پتانسیل اینو دارم همه ارو ببخشم یا حداقل برام مهم نباشن

واسه همونم هست که می تونم بعد حذف مجدد ارتباط برقرار کنم

در مورد ایشونم همه چی به کنار فکر اینکه آخه اصلا ندیدمش که حذف کردم، داشتم!

فکر کردم کامل تست بشه ببینمش و اون موقع حذف کنم

بعد الآن می بینم باز همون فرمونه

باز رفتارش گفتارش یه جوریه که فکر نکنم بازم به اون بخش برسه که برم ببینمش😑

صبح و پیام داده صبح به خیر بعد یه خورده صحبت

دیگه من گفتم برم صبحونه بخورم بیام گفته باشه بعد صبحونه زنگ می زنم

بعد با خیال اینکه زنگ می زنه در اتاقم و بستم

و بالطبع سرمای کولر نیومد تو اتاقم و اینجا بسی پختم،

و فقط چت کرد زنگ نزد

ته چتشم گفته می تونم گاهی ببوسمت

بعدشم یه چی گفت که گفتم آهان منظورت اونه و نه خیرم من اهل همچین چیزی نیستم و گفت نه عجله نکن حضوری می گم و البته نگفت که منظوری که من برداشت کردم اشتباهه

بعدشم که سکوت

سکوت سکوت

یعنی دقیقا همونه دیگه همون آدمی که پنج ماه الکی تو چت های ده روز یه باری طی شد باهاش

از این ور هم می گم بلاکش که کردم مگه اتفاق خاصی افتاد مگه کسی اومد تو زندگیم

نه

اصرار و الزامی به بودن کسی در زندگی نیستا

ولی خب انسانیم دیگه واقعا عادلانه نیست که یه نفر با این سن

وقتی در سلامت روح و جسم به سر می بره تنها به گور شه

به زور نباید چیزیو از خدا خواست می دونم ولی آیا رحمت خدا نباید یک بار هم شده یهویی شامل ما شه؟ هععععععیییییی چی بگم آخه.

یه بار یه روانشناس اینستا باقطعیت گفت آدمها رو از طریق چت نمیشه شناخت

ولی واقعا این چنین با قطعیت صدور همچین حکمی صحیح نیست

بله با یه روز چت فردا بری دیت حق داری بگی تو چت نشناخته بودم

ولی تو چت در دراز مدت چرا، میشه شناخت

شناخت کاملم نشه یه کلیتی ازش میشه شناخت

اصلا من آدما رو با حرف زدنشون می سنجم بیشتر تا با حضور فیزیکیشون

باقیش حالتهای انسانیه دیگه سرفه می کنه عطسه می کنه پلک می زنه چه می دونم سرشو می خوارونه شاید قشنگ بخنده و یه سری قشنگیای خاص داشته باشه یا یه سری زشتیها

ولی از دیدگاه من وقتی با یکی بشه در همون چت غرق صحبت شد

حین دیدار هم دیگه به برتری ها و کاستیهای ظاهریش خیلی اهمیت نمی دی و از همون قشنگیهای ظاهریشه که بیشتر خوشت میاد

و برعکس وقتی یکی اصلا صحبت خوبی نداشت وقتی ببینیش حتی از خوشگلیاشم خوشت نمیاد تو دلت می گی واه واه

مثل حسم به جواد

یعنی اینکه درست نیست بگیم آدمها رو نمیشه تو چت شناخت

خیلیم میشه

و در مورد ایشونم اصلا چشم آب نمی خوره حتی اگه این بشرو از نزدیک ببینم چیزی تغییر کنه،

ببینیم اصلا میسر می شود این دیدار

یا خیر 😑