خیلی وقته که نه تو فاز عاشقی می رم نه ذوق می کنم

نه می خوام منفعلانه فکر کنم بگم

ههههههان ببین من که به قصد خودم اون راه و نرفتم که ای سر راهم قرار بگیره

حتما حکمتیه حتما قسمتیه

نسبت به هر پسری یه حالت جنگی دارم و اصلا هم احساساتی نمی شم

حالا یه پسری پیدا شده

در کمال حوصله اشو نداشتن باهاش حرف زدم

و می گه ازدواج ازدواج

آیا ازدواج مقوله ایست که منو به وجد بیاره اصلا

حالا از یه طرفم می گه بیا ببینمت

نه لباس درست درمون دارم نه حوصله دارم

نه اصلا ازش خوشم میاد

گفتم من دوبار طلاق گرفتم

و انگاری روش اثر گذاشته که نخوادم

ولی باز گفت همدیگرو ببینیم

اصلا و ابدا دلم نمی خواد برم قرار با پسر واقعا دوست ندارم

اه اه

در حدی حال این چیزا رو ندارم

و فارقم ازش که منی که همه چیو با جزئیات می گم حتی برام مهم نیست که با جزئیات بگم چطوره

فقط منتظرم ببینم این یکی چه جوری تموم میشه.