بشتاب به سوی آنچه هستی

یک روز می آیی  که من دیگر دچارت نیستم


دوست دارم دوست داشته شوم؛
نه ساده و گذرا،
بلکه آن‌گونه که کسی در میان این همه آدم
چشم بگرداند و بگوید:
«هیچ‌کس برای من شبیه او نیست.»

دوست دارم وقتی نامم را می‌گوید
در صدایش شوقی باشد
که پنهان نشود.

دوست دارم دوری‌ام
دلش را کمی ناآرام کند،
و دیدنم
آرامش را دوباره به چشم‌هایش برگرداند.

دوست دارم
مثل جواهری نادر دیده شوم،
نه از سر اغراق،
بلکه از سر باور.

کسی که کلماتش برایم
شیرین باشد مثل قند،
و خواهشش برای ماندنم
با احترامی آمیخته باشد
که مبادا دلم خراش بردارد.

دوست دارم دوست داشته شوم؛
آن‌قدر که سیراب شوم
از اطمینان و مهربانی،
آن‌قدر که بی‌ترس
راه رشد خودم را بروم.

دوست دارم دوست داشته شوم
آن‌گونه که
محبت
پرهای پروازم شود.

دوست دارم دوست داشته شوم.

نوشته شده در یکشنبه ۱۴۰۵/۰۳/۱۷ساعت ۷:۸ ب.ظ توسط N|


كد قالب جدید قالب های پیچك