یک روز می آیی که من دیگر دچارت نیستم
اصلا حس و حال صلح با جهان ندارم و حتی به چیرایی که می تونه حالمو خوب کنه فکر هم نمی کنم چون دیگه حس می کنم ذوقی برای هیچ کدومشون ندارم در آستانه ی رفتن به بابلم و نمی دونم اصلا این رفتنم درسته یا نه نمی دونم حداقل یه گواهی موقت بهم می دن که من بخت برگشته این دوره هرو گذروندم یا نه؟ چون احتمالا حالا مشغول چپاول ورودیهای ارشد جدید هستن سرشون شلوغه و اصلا براشون مهم نخواهم بود که این همه هرینه کردم و این همه راه اومدم تا حقمو بگیرم تازه دو قورتو نیمشون هم احتمالا باقی خواهد بود خدا ازشون نگذره چپ و راست در دلم به این مفت خوران بی وجدان بی مسئولیت و به آنان که به اینان میدان چپاول دادند لعنت می فرستم. امروز یک و ششصد داشتم رفتم یه کرم آبرسان با ویتامین د و ویتامین ب کمپلکس خریدم شد نهصدو خورده ای کلا من اولویتم مراقبتهای پوستیست و برای همینم کم میارم دیگر به لباس و جینگول مستان کردنها نمی رسم تازه برسم هم که چی کسی هست که تحسینمان کند به به چه زیبا شده ای چنان با ما تا شده انگار مستقیم تکامل نیافته ی جد مشترکمان با اورانگوتان بوده ایم مطمئنم اونم این همه بی مهری ندیده که نسلش منقرض نشده، این روز ها سر رمان نویسی همش فیلمهای تاریخی و فرگشت و انسانهای نخستین می بینم این حرفها از اونجا نشات می گیره.هعععیییی بگذریم نیم کیلو خیار شور شد صدو خورده ای و یک عدد نان باگت با تن ماهی هم خریدم امیدوار بودم کالابرگم فعال باشه کمی توشه ی راه بخرم ولی نبود و دیگه بیشتر از این که اینها دیگه جزء واجبات بود نتونستم چیزی بخرم حالا صدو خورده ای برام مونده همین☹️ اگه فردا فقط دومیلیون پول سفر بگیرم، یک و ششصد باز پول بلیت برگشتمه و بعدش بگم برام پول بزنین خواهم شنید، اون همه پول را چه کردی برای همین دلم نمی خواست بلیت رفت را خودم بخرم البته معلوم نیست دو بزنن برام شایدم سه زدن که همینم کمه خاطرات مزخرف و افتضاح قبل سفرم حین بدرقه در بهمن ۴۰۴ برام تداعی میشه و همین احتمالا حالمو بدتر می کنه، همینطور تداعی تنهایی های خودم، و استوریهایی که باهاشون سعی می کردم لحظه هایی که با هیچ کس شریک نیستم رو با کسی شریک شم اصلا استوری بذارم که چی؟ حالا هیچی وسوسه و شادم نمی کنه از تنهایی بیزارم از سعی به خوشحالی در تنهایی که بالا بری پایین بری تهش تنهاییه بیزارم هر چند تنهایی از شریک بدو نالایق بهتره ولی من چه گناه کردم که بعد این همه سال هنوز لایقی در جهان برایم نباشه نسبت به خیلی ها دل پر کینه و خشم در دلم هست. اه ولش پاشم یه ورزش کنم دوش بگیرم و آماده ی سفر شم
| كد قالب جدید قالب های پیچك |
آدمیزاد است دیگر، گاهی در اوج خستگیها که سرّ دل با کسی گشود و در تقابلش خاموشی یا عکس العمل سرد دید، احساس می کند حق این صمیمیتی که رویش حساب کرده بود ادا نشده؛ برای همین وسوسه می شود تا آن اتفاقی که آرزویش را داشت، صرفا نه برای خاطر خودش بلکه از سر رو کم کنی اطرافیان هم شده رخ دهد، تا به آنان که دست کمش گرفتند ثابت کند داستان او هم حرفی برای گفتن داشت.
